Met hoogbegaafde leerlingen in het museum

Home / Hoogbegaafdheid / Met hoogbegaafde leerlingen in het museum

Vlak voor de meivakantie was ik als begeleider mee met hoogbegaafde leerlingen in het museum. Mijn zoontje zit in een ‘particuliere’ plusklas die buiten het passend onderwijs valt maar ondertussen vreselijk passend en heel veel onderwijs is. En ik mocht mee als chauffeur en begeleider.

hoogbegaafde leerlingenIn het museum deden ze vreselijk hun best om de leerlingen te vermaken. Deze kinderen van 5-8 jaar kwamen hunkerend naar binnen omdat ze verwachtten veel te mogen ontdekken deze ochtend. Maar de medewerkers deden vooral hun best om hun eigen ingesleten verhaaltje over te brengen. Eigen inbreng van de hoogbegaafde leerlingen werd niet erg op prijs gesteld. En het zwijgen van deze leerlingen als antwoord op de vragen van de medewerkers werd helemaal niet op prijs gesteld.

De tentoonstelling ging over verzamelen. Iets wat hoogbegaafde leerlingen van nature erg goed kunnen. Op het einde mochten ze nog even schatten opgraven in een grote bak zand. De medewerker had dat maar naar het einde verplaatst omdat ze verwachtte dat deze leerlingen dat toch niet interessant zouden vinden. Weer fout gedacht. Want hoogbegaafde leerlingen zijn ook gewoon kinderen die het leuk vinden om met hun handen in het zand te zitten en zelf te ontdekken wat er allemaal te vinden zou zijn. Alleen is er dan een vervolgopdracht nodig: zet wat je gevonden hebt op de juiste manier in elkaar o.i.d.

En zo bleek maar weer eens dat hoogbegaafde leerlingen echt anders denken. Zelf op ontdekking gaan is veel leuker dan luisteren naar de uitleg van een ander. En op die ontdekkingsreis iets ontdekken wat je niet weet! Dat is het doel van de hele reis! En dan moet die juf er zijn om te vertellen en te boeien en nieuwe vragen op te roepen. Helaas werd dit niet begrepen. Jammer.

Fijn dat er steeds meer initiatieven zijn waar hoogbegaafde leerlingen leren doorzetten met Fixie en Growie, een van de theorieën die kort behandeld worden in het boek ‘Hoogbegaafde volwassenen’ waar ik twee blogs over schreef. Je ziet de kinderen namelijk verdrietig worden als ze niet goed begrepen worden of als hun vragen maar als lastig ervaren worden.

 

It's only fair to share...Email this to someoneShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

Lees dit ook eens

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Zal ik jou zelf even bellen?